Je hoofd zegt “nog even doorgaan” maar je lichaam voelt moe, onrustig en gespannen. Je slaapt slecht en wordt moe wakker, je hoofd staat nooit echt uit, in rust of ’s avonds als je eindelijk op de bank ploft blijft het “aan” met to -do lijstjes die niet stoppen. Sommige dagen lijk je alles aan te kunnen en andere dagen voel je je prikkelbaar, emotioneel of gewoon op. In sommige fases van je cyclus merk je dat extra, je neemt je steeds voor er rekening mee te houden maar door alle drukte wordt je er steeds weer door overvallen. Je baalt van jezelf omdat het voelt alsof je steeds achter de feiten aanloopt. Je vraagt je misschien af wat is er mis met mij? Je neemt je voor om het anders te doen, rustiger, gezonder met meer aandacht voor jezelf maar de dag slokt je op en voor je het weet ben je weer aan het rennen. Je denkt: Als ik nu gewoon wat beter mijn dag plan, als ik me nou niet steeds zo laat meeslepen en als ik nu gewoon wat meer discipline hebt dan moet het toch gewoon lukken.

Je hebt waarschijnlijk al van alles geprobeerd om je klachten te verminderen, meer rust, gezonder eten, beter plannen en toch blijven ze terugkomen. Dat is niet vreemd want fysieke en mentale klachten zijn zelden het echte probleem. Wanneer je te lang over je grenzen gaat, blijft aanpassen, inslikken en doorgaan slaat je lichaam die spanning op. Emoties die geen ruimte krijgen verdwijnen niet, ze worden vastgehouden in je lichaam en dat geeft vermoeidheid, onrust, spanning of pijn. Het zijn signalen dat je lichaam je iets probeert te vertellen wat al te lang is genegeerd. Ondertussen blijf jij doorgaan op wilskracht, voor je gezin voor je werk voor alles en iedereen. En ergens voel je zo kan het niet langer dit ga ik niet volhouden, maar je weet ook niet goed wat er dan wel nodig is. Je wilt niet blijven zoeken naar oplossingen die maar tijdelijk werken, je wilt begrijpen wat jouw lichaam je probeert te vertellen en vooral wat jij nodig hebt om weer rust energie en vertrouwen te voelen. 

• Je verlangt naar meer rust en wilt weer kunnen genieten van de kleine dingen, maar valt steeds terug in je oude patroon van piekeren en onrust.
• Je wilt het graag goed doen op alle fronten, een liefdevolle moeder zijn, een betrokken partner en ook ruimte voelen voor je eigen ambities. Toch voelt het aan het einde van de dag alsof je tekortschiet en je reageert sneller geïrriteerd dan je eigenlijk wilt.
• Je voelt dat je het anders wilt, maar het lukt je niet om het anders te doen het lukt je niet om dit patroon te doorbreken.
• Je blijft maar zorgen en regelen en als je dan iets  voor jezelf doet dan voel jij je schuldig .
• Je voelt dat jouw spanning invloed heeft op de sfeer in huis.